Pasek Menu
  Egzotica.pl

  
ZALOGUJ SIĘ:


pamiętaj mnie

Nie masz jeszcze konta?
Możesz je sobie założyć!
 
Pokochaj zwierzęta egzotyczne!

Jesteśmy z wami już 4937 dni
SZUKAJ:
Wiedza > Ciekawostki > Sygnały porozumiewawcze zwierząt
Hodowla gekonów phelsuma - Aranżacja Akwariów, Terrariów, Wiwiariów     



Sygnały porozumiewawcze zwierząt

Większość dźwięków emitowanych przez nietoperze charakteryzuje wysoka częstotliwość i dlatego nie są słyszalne dla ucha ludzkiego, które odbiera dźwięki o częstotliwości od 20 Hz do 20 kHz. Większość nietoperzy posługujących się echolokacją wytwarza dźwięki o częstotliwości 20 - 80 kHz, a niektóre nawet 120 - 210 kHz. Wykorzystywanie echolokacji o wysokich częstotliwościach w czasie nawigacji i polowania jest charakterystyczne dla nietoperzy z podrzędu Microchiroptera. Dźwięk wytwarzany jest w krtani i emitowany przez usta lub przez nozdrza. U nietoperzy posiadających narośla wiązka dźwięków jest dodatkowo modyfikowana, koncentrowana i ukierunkowywana. Echo odbierane jest przez uszy, a informacja przetwarzana w mózgu orientuje zwierzę w otaczającym je środowisku sygnalizując o latającej lub nieruchomej zdobyczy. Nocne owady w odpowiedzi na taki sposób polowania na nie, wytworzyły w procesie ewolucji jako mechanizm obronny "uszy" (tzw. narządy tympanalne) czułe na nietoperzowe częstotliwości. Ćmy wychwytujące te dźwięki mają do 40% szans więcej na uniknięcie spotkania ze swoim głównym wrogiem. Inne ćmy mogą wytwarzać ultradźwięki naśladujące odgłosy wydawane przez nietoperze. W ten sposób zakłócają ich system echolokacyjny.

Ryby wytwarzające prąd elektryczny
Ryby wytwarzające słaby prąd elektryczny żyją w mętnych wodach i są aktywne nocą. Zmysł elektryczny zastępuje im wzrok i słuch. Dzięki niemu docierają do celu, odnajdują zdobycz i porozumiewają się między sobą. Rozpoznają też wyładowania elektryczne ryb własnego gatunku, oceniając wielkość, płeć, wiek ryby. Wadą tego sposobu poznawania otoczenia jest to, że działa on go w promieniu nie dłuższym niż połowa długości ryby. Zmysł elektryczny służy u niektórych gatunków wykształceniu społeczności ukształtowanej hierarchicznie. Dominujący samiec wysyła sygnały o skrajnej częstości, u jednych najwyższej, u innych najniższej. Najwyższa w hierarchii samica odpowiada sygnałami na drugim krańcu skali częstości. Jeżeli jakiś osobnik chce zagrozić najwyższemu w hierarchii samcowi, wysyła impulsy o takiej samej jak jego częstości. Samce przystępują do walki chwytając się szczękami i trwając tak nawet kilka godzin. Przegrywający poddaje się, przerywając wysyłanie impulsów. Zwycięzcy przysługuje wyłączność zapładniania jaj składanych przez samice. Samce zalecają się do samic poprzez elektryczną pieśń miłosną. Wysyłają impulsy o częstości 60 - 80 na minutę, co pobudza samicę do składania jaj. O złożeniu jaj samica zawiadamia samca impulsem elektrycznym, zachęcając go do zapłodnienia ikry. Niektóre samice próbują wtedy dołożyć do ikry samicy dominującej własne jajka zachowując przy tym ciszę elektryczną. Ryby elektryczne żyjące na dnie mają następujący zwyczaj godowy. Samiec zapładnia dowolną samicę odpowiadającą na jego wezwanie. Zapłodnienie jest o tyle trudne, że samica składa do wody jaja pojedynczo. Aby szansa na zapłodnienie była duża , samiec musi je natychmiast zapłodnić. W przeciwnym razie zginą opadając na dno rzeki. Samica zawiadamia więc samca o złożeniu ikry impulsem elektrycznym.

Jak widzą zwierzęta?
Wszyscy przedstawiciele naczelnych mają duże oczy, których pola widzenia nakładają się, tworząc obraz stereoskopowy. Błona wewnętrzna gałki ocznej, siatkówka, jest odbiornikiem wrażeń świetlnych. Posiada ona dwa rodzaje receptorów: pręciki i czopki. Pręciki są zdolne do rejestrowania światła nawet o niskim natężeniu, czopki są odpowiedzialne za rozróżnianie kolorów. Zwierzęta prowadzące dzienny tryb życia mają więcej czopków. U człowieka siatkówka zawiera 7 milionów czopków i 125 milionów pręcików. Dla naczelnych prowadzących nocny tryb życia mniejsze znaczenie ma widzenie barwne, dlatego siatkówka zawiera prawie wyłącznie pręciki - u lemurów na tysiąc pręcików przypada jeden czopek. U wielu nocnych i aktywnych o zmierzchu ssaków obserwuje się odblask oczu, kiedy pada na nie jasne światło. Odblask jest spowodowany obecnością ziarnistej błony odblaskowej, zwanej tapetum lucidum, znajdującej się za siatkówką. Służy ona wzmacnianiu wpadającego do oka
światła przechodzącego przez siatkówkę i poprawne widzenie nocne. Narząd wzroku sępa powiększa obraz nawet 2,5 raza, nie pogarszając rozdzielczości. Dzieje się tak dlatego, że w centralnej części oka znajduje się więcej fotoreceptorow niż na brzegach. Każde z oczu muchy jest pęczkiem 4 tysięcy małych oczek - ommatidiów (fasetek). Każde z nich ma rogówkę, soczewkę i odpowiednik naszej siatkówki - grupę komórek fotorecepcyjnych. Każda fasetka rejestruje wycinek otoczenia. W efekcie zwierzę widzi mozaikę drobnych punktów. Widok jest rodzajem kolażu, połączeniem obrazów zebranych z poszczególnych fasetek. W policzkach grzechotnika znajdują się "oczy" termiczne. Gad ten jest w stanie wyczuć różnicę temperatur nawet rzędu dwóch tysięcznych stopni Celsjusza z odległości 40 centymetrów.

Hipopotam słyszy dźwięki stereofoniczne
Hipopotamy to jedyne zwierzęta , które mogą nadawać i odbierać sygnały stereofoniczne, przy czym jeden sygnał kanał jest zlokalizowany w powietrzu, a drugi pod wodą. Kształt głowy hipopotama pomaga w wodno - powietrznym porozumiewaniu się. Płaska szczęka górna skierowana jest ku górze, nozdrza i uszy na wierzchołku głowy pozwalają hipopotamowi zanurzać w wodzie pysk, szczękę dolną i gardło. Rykowi wydobywającemu się z nozdrzy towarzyszą dwa wodne gejzery. Droga dźwięku wydawanego przez hipopotamy przebiega przez duży płat tkanki tłuszczowej, znajdujący się pod dolną szczęką przewodząc i skupiając dźwięk. Ponieważ gęstość tłuszczu jest zbliżona do gęstości wody, ułatwia przenikanie do wody dźwięków powstających w systemie oddechowym hipopotama. W jaki sposób hipopotamy słyszą pod wodą? Problemem może być zalewanie uszu pod wodą, rozwiązaniem tego utrudnienia jest odchylenie małżowin do tyłu, co zaciska kanały uszu zewnętrznych. Zmniejsza to jednak czułość uszu na podwodne dźwięki. Okazało się, że dźwięk do ucha środkowego jest przewodzony za pomocą osobliwie zbudowanej żuchwy. Hipopotam może nie tylko słyszeć wyraźnie dźwięki pod wodą , ale także wcześniej zanim usłyszy dźwięk rozchodzący się w powietrzu. Ta technika umożliwia zwierzęciu ocenić odległość, z jakiej rozchodzi się podwodny ryk. Dźwięk rozchodzi się pod wodą szybciej niż w powietrzu, dochodzi więc do ucha środkowego szybciej niż w powietrzu, dochodzi więc do ucha środkowego dwukrotnie , najpierw za pośrednictwem żuchwy, potem przez uszy. Im większy jest odstęp czasowy między tymi dźwiękami, tym z dalszych odległości dolatuje ryk. Ryk hipopotama osiąga siłę 115 decybeli , co jest porównywalne do głośnego , bliskiego grzmotu. Hipopotamy wydają infradźwięki.

Błyskotliwe rozmowy
Flirtujące świetliki przypominają zielone i żółte iskierki, zapalające się i gasnące na przemian. Każdy z pojedynczych błysków pojawia się i znika w rytmie ustalonym przez wiele pokoleń świetlików, a każdy gatunek ma niepowtarzalny kod znaków świetlnych. Szukając ukochanej samiec nie wypatruje jej postaci, lecz charakterystycznego światełka, jakie pojawia się w odpowiedzi na jego pobłyskiwanie. W Polsce owady te, nazywane robaczkami świętojańskimi należą do trzech gatunków. Są to: iskrzyki, świetliki świętojańskie i świeciuchy. Narządy świetlne znajdują się na brzusznej stronie ich ciał, w tylnej części odwłoka. Są zbudowane z dwóch warstw: świecącej i odblaskowej. W warstwie świecącej zachodzi reakcja chemiczna polegająca na wzbudzeniu substancji zwanej lucyferyną. Świecenie następuje wtedy, gdy lucyferyna powraca do stanu wyjściowego. Pod warstwą świecącą leży odblaskowa, wyścielona kryształkami moczanów, które odbijają i wzmacniają światło. Świecenie służy nie tylko do wyznań miłosnych, ale także do podstępnego schwytania ofiary. Samice świetlików z rodzaju Photuris są drapieżne i chętnie żywią się samcami innych gatunków. Aby ich zwabić rozszyfrowały i nauczyły się doskonale posługiwać kodami świetlnymi samic trzech obcych gatunków z rodzaju Photimus.

Ryby porozumiewają się dźwiękami
Ropusznik w okresie godowym śpiewa niskotonową pieśń miłosną dla przywołania partnerek. Inne dźwięki w postaci chrząknięć trwające 0,2 sekundy są ostrzeżeniem dla przeciwników , a tzw. gwizdnięcie trwające sekundę jest zachętą dla samicy i sposobem rozpoznania poszczególnych osobników. Głosy ryb rozchodzące się dobrze pod wodą, służą do przywoływania się partnerów w czasie godów, a także do koordynacji rybich ławic. Zaobserwowano ryby odpowiadające na sygnały dochodzące do nich nawet z odległości kilometra. Sposoby wydawania dźwięków mogą być różnorodne. Chrząknięcia, są wynikiem tarcia zębów, a ich dźwięk jest wzmacniany przez rezonans wypełnionego powietrzem pęcherza pławnego. Mięśnie w ścianach pęcherza powodują drgania. Ryby słyszą, czy też wyczuwają dźwięki na dwa sposoby. Niektóre mają kostki, łączące ucho z pęcherzem pławnym, dzięki czemu struktura ta działa jak ucho wewnętrzne innych kręgowców (aparat Webera). Wyczuwają drgania wody dzięki systemowi narządów linii nabocznej, który jest podobny do naszego ucha wewnętrznego. Narząd słuchu człowieka tworzy skręcony spiralnie kanał ślimaka ucha wewnętrznego, natomiast narządy słuchowe ryby, są umiejscowione wzdłuż jej boków. Kanaliki linii nabocznej rozciągają się wzdłuż całego ciała, jest wypełniony wodą przenikającą przez otworki w skórze i łuskach. Gdy fala ciśnienia dociera do ryby, wywołuje drganie wody w kanale, które pobudza pęczki rzęsek czuciowych. Wygięcie rzęsek powoduje wysłanie impulsów do mózgu. Ryby nie mogą określić kierunku dźwięku odbieranego przez pojedynczy pęcherz pławny, dzięki linii mogą zlokalizować źródło dźwięku.


Źródło: www.6plus.interklasa.pl
Autor: EwuśQa

komentarz[0] |

  Aktywność

Użytkowników: 2481
Ostatni: Retic1997

Gości na stronie: 1

Odsłon:15331948
Dziś597
Dziennie:3106
Rekord27676
(dnia)04-04-16

Więcej statystyk



  Ankieta

Czy podoba Ci się pytanie w tej ankiecie?

Ta, jest wporzo
Mogłoby być lepsze
Chyba kupie sobie nowego pająka
Jestem za równouprawnieniem kobi



[wyniki (440) | starsze ankiety]


© 2005 by Egzotica.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. CMS: jPortal2 Strona wygenerowana w 0.025 sekundy.
Fresh IT - Świeże wsparcie informatyczne dla biznesu  |  PapaGekon - Hodowla gekonów phelsuma  |  wallmaniac.com - Twoje centrum pulpitu
  Spider Shop - Najwiekszy wybór ptaszników w Polsce!   |   TERRPOL.pl - terraria dla waszych pupili   |   exotic-crown.pl - Terrarium pełne pasji